Narra el nacimiento y la infancia de la Virgen María y de su hijo Jesús, los tres años de la vida pública de Jesús (que constituyen la parte más amplia de la obra), su pasión, muerte, resurrección y ascensión, el albor de la Iglesia y la asunción de María.
Literariamente elevada, la obra describe paisajes, ambientes, personas, acontecimientos, con la vivacidad de una representación; presenta caracteres y situaciones con clara habilidad introspectiva; expone alegrías y dramas con el sentimiento de quien en ello participa realmente; informa sobre características ambientales, costumbres, ritos, culturas, con impecabilidad de detalles.
A través de la fascinante narración de la vida terrenal del Redentor, especialmente con las predicaciones y diálogos, la obra ilustra toda la doctrina del cristianismo según la ortodoxia católica.
“Dones naturales y místicos armoniosamente conjugados — así escribía el venerable Gabriel M. Allegra, ilustre amante de la obra valtortiana — explican esta obra maestra de la literatura religiosa italiana y, quizás, debería decir, de la literatura cristiana mundial”.
Με ένα εκλεπτυσμένο λογοτεχνικό ύφος, το έργο περιγράφει τοπία, περιβάλλοντα, ανθρώπους και γεγονότα με τη ζωντάνια μιας γραφικής αναπαράστασης.
Παρουσιάζει χαρακτήρες και καταστάσεις με ενδοσκόπηση και περιγράφει στιγμές χαράς ή δράματος με μια αίσθηση γνήσιας συμμετοχής.
Παρέχει πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά των περιβαλλόντων, των εθίμων, των τελετουργιών και των πολιτισμών με συναρπαστική λεπτομέρεια.
Μέσα από μια συναρπαστική αφήγηση της επίγειας ζωής του Λυτρωτή, κυρίως μέσω λόγων και διαλόγων, αυτοί οι τόμοι ρίχνουν φως σε ολόκληρο το δόγμα του Χριστιανισμού σύμφωνα με την Καθολική ορθοδοξία.
Δεν αντιφάσκει ποτέ με τα τέσσερα κανονικά Ευαγγέλια. Αντίθετα, τα επιβεβαιώνει, τα επεξηγεί και τα καθιστά πλήρως κατανοητά.
Το κάνει αυτό φυσικά, επειδή αφηγείται την επίγεια ζωή του Ιησού μέρα με τη μέρα, όπου οι περιστάσεις, οι συναντήσεις, ακόμη και οι απροσδόκητες καταστάσεις προτρέπουν τη συμπεριφορά και υποδεικνύουν τις διδασκαλίες που πρέπει να μεταδοθούν, καθιστώντας τες έτσι αποτελεσματικές, ζωντανές και πάνω απ’ όλα σχετικές.
